Melancholy of a Helpless Moron

Hindi ko namalayang nagdilim na naman ang langit,
Maya-maya lang siguro’y huhulagpos na ang ulan;
Hinahanap ang buwan at ang mga bitwing marikit,
Nawala ng tuluyan na parang sa kupas na larawan…
Sa isang madilim na kalsada’y inaagusan na ng luha,
Na tila ang kanyang kahapo’y inagos na sa siphayo;
Magpapalakad-lakad sa baha ng kawalang pag-asa,
Na parang sumuko na sa masamang biro ng mundo…
Ngunit di man inasahan, araw di’y sa kanya’y sisilip,
Hahawiin ang pangamba’t isasantabi ang alinlangan;
Nabasa man sa ula’y sa dulo’y maaari ng maidlip,
Kalakip ang mga ngiti matapos ang pagtahan…
Ngayong gabi, hayaan mong sabihin ko ang saloobin,
Sa hampas ng ula’y binigyang kulay mo ang papawirin…

This entry was posted on Tuesday, November 20th, 2007 at 5:04 am and is filed under Uncategorized. You can follow any responses to this entry through the RSS 2.0 feed. You can skip to the end and leave a response. Pinging is currently not allowed.